Wszystkie zmiany, nawet te najbardziej upragnione,

mają w sobie coś z melancholii;

zostawiamy przecież za sobą część siebie;

musimy zakończyć jedno życie,

aby móc się narodzić w nowym wcieleniu.




niedziela, 3 maja 2015

Struktury charakteru a wzorce zatrzymania

Jak już wiadomo, Alexander Lowen zwrócił uwagę na rozwojową kolejność charakterologicznych wzorców reagowania: schizoidalny -oralny-psychopatyczny-masochistyczny-sztywny.
Spojrzał również na owe struktury charakteru w kategoriach wzorców zatrzymania:

- trzymanie się w całości, by zapobiec fragmentaryzacji (holding together)charakter schizoidalny,
- przytrzymywanie, trzymanie się kogoś, czegoś, by zapobiec porzuceniu (holding on) – charakter oralny,
- stawianie oporu, by zapobiec zależności (holding up) – charakter psychopatyczny,
- powstrzymywanie, np. emocji, by zapobiec poniżeniu i wstydowi – (holding in) – charakter masochistyczny,
- skrytość, powściągliwość, by zapobiec poddaniu się – (holding back) – charakter sztywny.

Boadella dodaje tutaj trzy typy charakterów:

- postawa paranoiczna (holding off) – trzymanie na dystans, by zapobiec inwazji,
- postawa histeryczna (holding out) – wychodzenie ku innym w obronie przed brakiem kontaktu,
- postawa bierno-kobieca (holding forward) – okazywanie życzliwości i gotowości do
współdziałania, co ma być obroną przed atakiem.

Typ charakteru
Podstawowe prawa jednostki związane z daną strukturą charakteru
Potrzeby/cechy jednostki (obszary najbardziej zaburzone)
SCHIZOIDALNY
Prawo do istnienia
Podwyższona wrażliwość, marzenia na jawie , wyobraźnia
ORALNY
Prawo do posiadania potrzeb
Poczucie (dobrego) smaku, zmysłowość, docenianie przyjemności jedzenia
PSYCHOPATYCZNY
Prawo do wolności
Siła woli, zdecydowanie, zadaniowość
MASOCHISTYCZNY
Prawo do niezależności
Zdolność do wchłaniania
i wydalania oraz ześrodkowania
SZTYWNY
Prawo do pragnienia
Zdolność do spontanicznego reagowania
Opracowanie własne na podstawie Boadella (1991)

Według Reicha celem terapii nie jest zupełne zlikwidowanie wzorców zatrzymania i pozbawienie w ten sposób jednostki obrony, a jedynie nauczenie dokonywania wyboru, kiedy jednostka chce się bronić i w jaki sposób to uczyni. Ani chroniczna nadobronność*, ani bezbronność** nie są odpowiednią postawą. Zdrową funkcją ego jest jego zdolność czasowego opancerzania się.


*Nadobronność - utracenie kontaktu z przyjemnościami dzieciństwa
**Bezbronność - dziecięca nadmierna podatność na zranienie i brak wystarczająco silnego ego